Ik wait nog hou ons laifde geboren wuir.

Zai zette zok op n kruk stoef noast mie aan de bar van Hotel Café Restaurant  t Gemeentehuis ien Oethoezen en begunde doalek n aandachtege studie te moaken van mien profiel. “Doe bist t hailemoal”, zee ze noa n zetje, en ik docht: ” Bin ik ien de hemel ? Heb ik t leste oordail en ale aandere oordailen meschain nait heurd of oversloagen ?”
Ien gedachten beloofde ik miezulf om t overaal mit heur te doun. De koelkaast zol wel te klain wezen en te vris, en t bagagenet ien traain wel lekker luchteg mor veuls te krap. Veur mien geestesoog schoof n hemelberre mit gedienen van velour. t Ston ien n verloaten sirkustent, liek in de midden van de piste. Even loater ston t op diek bie de punt van Raaide. Ik zag t stoan middenmaank de zaarken op diek bie Oterdom. t Ston net geliek doar ik wol dat t ston.
“Ik bin traauwd”, zee ik. “Ik ook”, zee zai, en dou zeden wie n haile zet gedureg niks en nog drijmoal niks as niks en naks. “Wat n kloet van maaid””, docht ik, “goud strak ien t vel en zai loenst ook nog n beetje dij laaiverd”.  
Wieder lezen »

Grunobuurt – Stad – 1951

Grunobuurt schoedelt zok aigelks zowat tegen t sentrum van Stad aan.

Mor ien 1951 laag dat buurtje zo n beetje op schaaiden van Stad en de waailanden aan baaide kaanten van t Hoornsedaip. t Was der mooi wonen zo stoef bie t Stadspaark. Veuraan bie de grode speultoen, ien n luddek gebaauwtje, wer der veur de pries van n dubbeltje, mit regelmoat n fulm vertoond van de Dikke en de Dunne.
Middenmaak t gewuil ston ik doar din mit handen op rug, te wachten tot deuren van t Walhallah open goan zollen. t Koartje tussen doem en wiesvinger. Naauw roemte om mie te bewegen. En dou op n dag….floep…. wer mie t koartje tussen de vingers oettrokken….vot….spoorloos verswonnen. En gainain haar wat zain. Veur eerste moal ien mien leven was k bestolen. Ik runde verbalderd noar hoes, dee mie beklag ien geuren en kleuren. Mor moeke dee miegaauw n noagelnij dubbeltje, zo binnen moekes nou ainmoal en net op tied veur de veurstellen was k al weerom.  Wieder lezen »

Barcelona,

Here willen wie joe loven
Om dis wonderschone stad
Aal joen zegen komt van boven
Mor t wordt hier wel oardeg nat
Dag aan dag roesket joen regen
Wie binnen t aigenlieks meer as zat
Zitten slim om zun verlegen
Hebben ie nait wat aans ien t vat?……………….amen.
Wieder lezen »

Tot en mit zummer 1951 woonden mien olden, mien grode bruier en ik, bie ons Grootmoe ien t hoes aan de Javalaan ien Apeldoorn. Sums en din nam zai mie aan t haandje, mit – richten t Oranjepaark. Doar ien de buurt ston n hemelse povvertjeskroam en doar luzde ik wel pap van. t Haile spul was nait wied van t stee vandoan, doar morn persies n joar terug, n zaike man mit zien auto deur t publiek jagde. Geur van verdrait en dood zellen sund dij dag veur k wait nait hou laang verbonden blieven aan t zurgeloze oranjefeest.

Mien grootmoe was doudestieds t geduldegste minsk op oarde. Zai was voak veuls te goud. As k heur doarom vruig, leesde zai mie veur oet “Jasper Aap”. Aaltied mor weer kaalfde t min of mit dat aarme daaier en ik mos doar ieder keer duchteg van snuttern. Doarom veraanderde grootmoe t verdraitege lot van dij oap, mor dou wol ik t verhoal nait meer aanheuren.
Wieder lezen »

Vaaier en vief maai.

Schoamachteg mor ik kin t rond dij doatum dit joar meschain ains nait wachten om der letterlek en feguurlek  laang bie stil te stoan.
Doarom dou ik dat hier en nou, want wat der achter dij doatum schoelt, is belangriek, ook veur mie.
Omdat ik van winter ’43 bin, heb ik dat ellendege steertje van oorlog gelukkeg nait bewust mit kregen. Mor van wat ik noatied as opgruiend jonkje der stoareg van leerde begriepen, vervulde mie eerst mit verzet, mit  ongeleuf tegen beter waiten in. Ik dink omreden dat ik nait recht begriepen kon dat der in n wereld dij mie goud en geef veurkwam, toch zulkse vrezelke dingen gebeurd waren.
Mien wereldje was rond en vol van speulende kinder….taauwkespringen op t schoulplaain, voebalen, hinkeln, knikkern, swimmen, visken, mit n top in de weer wezen. Wieder lezen »

Veurege week zotterdag mit dat eerste lije zummerweertje, speulden kiender bie ons ien stroat al hail even keuneginnedag. Moeke vlijde heur n klaidje op de riep en brocht heur n grode partij overjoarege speultjes. Mooi gezicht, zo n koppel , vol verwachten achter heur ofdankte spulletjes. 
Mien dochter en schoonzeun haren hail eefkes te veuren heur lutje wicht van krap n haalf joar, bie mie ienleverd.  Mien jongste klainkiend zit net op de wip van baby noar beudel en zai kikt net geliek woardat zai aanbelandt, mit grode koegelronde ogen de wereld ien.
Zo ston ik even loater as oppas-opa mit t lutje op aarm te kieken noar dat spul aan aander kaant stroat, en ik haar niks beters te doun as even noar heur over te steken. k Haar knip nait ien buus, mor dat was gain beswoar. Opa en klainkiend wuiren vot overloaden mit boukjes, veul te grote schountjes, en wait ik wat aal veur snuustergoud meer. Wie haren handen en handjes te min. Oeteindelk hemmen we n schier badeentje oetzocht en binwe der hail tevree mit noar hoes slenterd. Wieder lezen »

Sund dat Sam en Moos overleden binnen, magen zai de jeudenhemel
verkennen. Vanof dij tied binnen jeudenmoppen zo goud as verswonnen.
Belgemoppen binnen doar veur ienstee kommen, mor Grunnegers gugeln
t laifste heur Vraise noabers.
Ien aals geval – om jeudenhemel staait n hoge muur. Omtrint net zo n hoge muur as tussen Israel en de Westbank, mit dit verschil: Muur ien hemel is van matglas.
Dij muur was veur Sam en Moos dus gain biester ongewoon gegeven.
Allint dat matglas muik heur vanzulf nijsgiereg want zai zagen toch sums en din aan aander kaant wel ains wat schemern en bewegen, en zai wollen doarom wel geern ais waiten wat doar din loos was.
Wieder lezen »

(Noamen van kiender heb k  veraanderd)

In gedachten bin k sums mor zo hail even weerom bie mien schoultje veur Zeer Moeilijk Lerende Kiender ien Winschoot. n Wereldje apaart, mit roem honderd jonges en wichter in leeftieden van vaaier tot sums wel twinteg joar.
Ik heb doar de leste- en de beste zeuven joaren van mien bonte aarbaidsverleden achterloaten op t schouplaain….. trok mien sporen deur de laange gangen…..muik meziek mit-en veur de kiender….brocht de schoultoene en de dierenwaaide weer wat op odder….ging mit op schoulkamp….speulde veur emmer olle eulie……
Wieder lezen »

Guster vanoet nDaam noar t Eemskenoal koierd. n Mooi zundags loopke.
Bie de wotterplas achter t  kremetorium waren kikkers drok in konsert.  t Was der ideoal weer veur en t wandeln was ook aal n groot genot. k Heb t aal eerder n moal verkondegd: Ik heb wat mit kikkers……..

t Was midwinter – ien de bragel van n sloot
Zat n dikke kikker mit zien billen bloot
Net om houk veurbie de bocht van aiveghaid
Mor van t doageleks leven, haar hai hail gain wait
Hai dreumde enkeld van n leven noa de dood
Wieder lezen »

Wat n winter hewwe beleefd. t  Aine proeksel snij over t aander op de riepen en op weg. Dou deu veur eerste moal bie lutjen begunde, kreeg ik weer hoop op betere tieden. Overaal kwam t ofval van vuurwaark en hondestront  van dezember weer wat onder t klaid vandoan.
Mor man wat het t noatied nog n zet duurd eer dat we bie t veujoar aanbeland wazzen. Vandoag binve der haildaal deur. k Heb mien baaide melkvlezzen ien n kurde boksem stoken. Ik geleuf der weer ien. Wat is der nou mooier as t veujoar ien Grunnen?
Wieder lezen »