Rondje Noord 60 – Faeröer – Oyndarfjordur
Dagbouk RSS
Wondermooi idee.
De regen brengt dit water
naar de zoute zee.
En jij en ik- wij nemen
deze dagen mee.
Het zijn die dagen van het
groen
en straks de dagen dan van
toen.
Het zijn de dagen dan van
al weer lang gelee.
Maar ook de dagen van een
wondermooi idee.
………………………………
Wat en hou!
Dou mie as ’t zo wied is…
dat ik mie vergis…
dou mie den dien zeggen
van wat of dit aalwel is.
Komt van foto’s en van
schrieven- denk ik wel wat
bovendrieven !
Bovendrieven liekt mie
wel wat tou.
Ik wait geern as’t ken van
wat en hou!
Korte gedichten 63 – Geen blinde muur
Dagbouk RSS
Geen blinde muur.
Er is nog tijd
voor avontuur.
Niet blijven staan
laat mij maar gaan
er is nog zicht
er is nog licht
en volle maan.
Er is nog tijd
en vaardigheid
en waardigheid
en lange duur.
En er zijn heel
veel open deuren
langs de muur.
Er is nog tijd
voor aardigheid.
Geen ruimte voor
boosaardigheid.
Ik ben een mens
en heus geen kale
blinde muur.
Rondje Noord 59 Faeröer – Gjovg
Dagbouk RSS
Om te bezingen.
Het is op een gewone dag
dat ik dit schoons beleven
mag.
Een dorpje als met pure zin.
Geen spoor van nodeloos
gewin.
Maar wel met kleur en finefleur.
Een weldaad hier voor mijn
humeur.
Een schoonheid en een
zaligheid.
Een voorbeeld van gezond
beleid.
Een plaat met zegeningen.
Een plaats om te bezingen.
………………
Aalweg in de lift.
Hou of ’t hier is?
’t Is aaibels schier!
Of ik wat mis?
Gain tierelier!
Vandoage – van op’t
heden
maag ik hier geern
weden.
Ik wait vanzulf nait
of ‘t ook blift.
Mor ’t zit nog aalweg
in de lift.
Korte gedichten 62 – Frank en vrij
Dagbouk RSS
Frank en vrij
Vijf weken in dit wonderland.
Voor jou en ook voor mij.
De daagse zorgen aan de kant
en flink van de partij!
En alle bruikbaars bij de hand
op deze maand van mei.
Geen zorgen hier en ook geen strand
maar machtig frank en vrij!
Rondje Noord 58 – Faeröer – Leynar
Dagbouk RSS
Wat is de wereld wijd.
Faeröer- een land van berg en dal.
Geruis van de oneindigheid.
Met overal een waterval en geen
bekommernis om tijd.
En ja- we zijn hier ver van huis!
Wat is de wereld wijd!
Het voelt hier als ons tweede thuis.
Als een voldongen feit.
Wonder oaventuur.
Faeröer – n laand van fienefleur.
’t Het mie hier bie de haand.
Diz’ wereld het n open deur.
Het’ hier hail schier an kaant.
Gain sproake van ’n achterlaand.
’t Gaait rad hier- en sekuur!
Mor ’t blift n stroalend wonderlaand.
n wonder oaventuur.
Korte gedichten 61 – Eeuwige ruis
Dagbouk RSS
Eeuwige ruis.
Een hemel als onder een deken
van lood.
Een vijfdaagse reis waarvan twee
op een boot.
Door golvende golven- door
bruisende bruis.
Al dansend bedolven met eeuwige
ruis.
Ik ken nog geen groter behagen
dan tot hier te worden gedragen.
Korte gedichten 60 – Paardenbloemen
Dagbouk RSS
Paardenbloemen.
Een stroom van wonder en geweld.
Ik heb de bloempjes weer geteld.
Ik kom hier graag van daar naar
hier.
Heel enkel ook van hier naar daar.
’t Is mijn vertier- ’t is mijn plezier
waar aan ik mijn gedachten waag.
………..
Ik zal de wereld en de hemel niet
verdoemen
zolang er paarden zijn en soms zelfs
paardenbloemen.
Korte gedichten 59 – Jaar 2007 Berlijn
Dagbouk RSS
Jaar 2007 Berlijn
Ik mag hier zijn in dit
ooit diep verdorven land
en draag hier bijdehante
musjes op mijn hand.
Dit is een land dat zich
hervond met zelfvertrouwen.
Een land dat bouwt.
Een land waar je weer op
kunt bouwen.
Je bent hier tussen
Noord en Zuid en
Oost en West
en al die musjes hier doen
meestal flink hun best.
Korte gedichten 58 – In de wolken staat geschreven
Dagbouk RSS
In de wolken staat geschreven.
Betoverde velden.
Een sprookje dit land.
Met herders en helden
en ruiters van stand.
Een slingerend pad
vanuit hier tot de maan
en niets meer dan dat
hier kan komen en gaan.
Het leven is hier echt beleven.
Het staat in de wolken geschreven.
Korte gedichten 57 – Alzheimer
Dagbouk RSS
Alzheimer.
Laat me het even wagen om me
te beklagen!
Het gaat hier bijna als om niets
meer dan de bijna dagelijkse
vragen!
Met name over ouderdom!
Wat heb ik aan zo’n vraag- Waarom?
Zit ik misschien met Alzheimer de
hemel uit te dagen?
Waarom zijn de bananen krom?
Heeft dat ook iets met ouderdom?
Is het nu strikt verboden om me
te behagen?
Wat zal ik met die meer dan mistige
gedachten?
Ik hoef toch elke dag niet op mijn
dood te wachten?