Genesis

Dagbouk RSS

Genesis

Op mijn regelmatige verzuchting van:
“Hoe heeft dit alles toch zo ver kunnen komen”-
dacht ik bij de Heer Wittgenstein een antwoord
te zullen vinden en ik las……
Die Welt ist die Summe aller Tatsachen.
Ik dacht hier dagen lang over na en kwam toen tot
een wat magere conclusie.

Samengevat: De wereld is de som van alle feiten
sprak Ludwig- Josef- Johann Wittgenstein.
Ik zeg: Dat geiten keuteldropjes schijten-
ligt voor de hand- en op dezelfde lijn.
(Maar ik blijf proberen om de wereld te doorgronden.)

………………………………………………………………………….

God woonde in een slot met bruggen en kantelen.
Een hoge torenspits van zuiver klatergoud.
Een plaats om zich in rust en stilte te vervelen.
De tijd stond stil- toch werd hij onwaarschijnlijk oud.

De maalstroom had haar eigen oorsprong diepgevroren.
De geest lag in zichzelf gevangen- als gestold.
De eeuwigheid lag stil- oneindig ongeboren
en toch tot oeverloze einders uitgerold.

Het Niets en Niemendal lag vorstvrij opgeslagen.
Gezekerd- waardevast- en vacuüm verpakt.
Dit al met al leek één– gereed- en als voldragen. 
Ondeelbaar en volmaakt- volkomen en intact. 

Maar toen hij eindelijk na lang was uitgeslapen
schiep hij het allereerst het maanlicht voor de nacht.                         
En kort daarna heeft hij het morgenrood geschapen                                          
en weer wat later nog het avondrood bedacht.                                           

En een gestage stroom aan magische gedachten
zocht zich een weg vanuit zijn heerlijk hemelbed.                            
Naar wat al sinds een eeuwigheid had moeten wachten
op vorm en klank en kleur- ballet en alfabet.

Hij vroeg zich daarbij af – waarom het hem dan stoorde
dat er in zijn nabijheid niemand ooit iets zei.
En hoe het kwam dat hij nooit iemand zag of hoorde
en daarom lichtte hij zichzelf voorzichtig bij.

Niet meer van zins om nog een eerste mens te maken
kreeg hij die droom waarin hij droomde dat hij sliep.
Een droom waarin hij droomde zonder te ontwaken
dat hij de hele Sante-Sode-Rimram schiep.

Zodoende zijn wij hier tenslotte dan gekomen
Te Werkendam- en Beesd- te Goor- en Nijverdal.
Rondom een Hof van Heden – vol van zoete dromen.
Het is hier druk geworden na de zondeval.

Dank u Deo Gratias

Dagbouk RSS

Dank U Deo Gratias

Een dikke kikkerkerel zat
op een reusachtig plompenblad
wat te rik-kikkeren en voor zich uit te kwaken.
Een mollig kikkerwijfje zat
er moddervet en snotter glad
te worre-worren en kwor-kworretjes te slaken.

Het ging zoals dat meestal gaat.
Die wat gebeurt- gebeuren laat
die springt er op boven op- ofwel wordt zelf besprongen.
Het werd een natte overdaad.
Een overmaat aan vocht en zaad.
Het is al dikwijls tot vervelends toe bezongen.

Dank U Deo Gratias
voor mijn padvinderskompas.
Dank U voor en dank U na.
Dank U wel voor Maxima.

‘t Werd eind April- soms nog wat kil.
De tochtsloot slingerde zich stil
in ruime bochten door de stille voorjaarsdreven.
Daar kwam uit louter kikkerdril
en met wat warmte en Gods wil
een heel bijzonder kikkerdikkopje tot leven.

Het had geen weet van paal of perk
Het was niet slim- niet snel of sterk
het wist ternauwernood van onder of van boven.
Dat het bleef leven was Gods werk.
Het was zijn hand vanuit het zwerk.
Is het geen zaligheid om zoiets te geloven?  

Dank U Deo Gratias
voor de mollen in het gras.
Dank U voor- en dank U na
voor mijn Sanseveria. 

Het groeide op en bleef gezond
schoon moord en doodslag  rond-om-rond
Maar kwam al doende tot steeds duidelijker daden.
Vertrouwend op dat hecht verbond
die afspraak tussen kop en kont
om al wat eetbaar is- vooral niet te versmaden.

Het at- om niet te zeggen- vrat
tot het drie centimeter mat.
Niet groter dan zo ongeveer een vingerkootje.
Maar goed voorzien van alles wat
het om te leven nodig had.
Een prinselijke kleine kikker in zijn blootje.

Dank U Deo Gratias
Voor de knopen aan mijn jas.
Dank U voor en dank U na
voor de keukentafella.

De sloot was eindeloos en koel.
De morgen klaar- de avond zwoel.
De lente ging- de zomer kwam  en weer wat later…
was er dat onbestemd gevoel.
Dat vaag verlangen naar een doel.
Een beeld van schaduw- ruimte- licht en helder water.

De vlucht naar elders was massaal.
Een exodus- een oud verhaal.
Een soort van uittocht uit de kikkerhof van Eeden.
Het werd hem meer dan menigmaal
tot op een teentje na fataal.
Hij werd net niet vertrapt en net niet overreden.

Dank U Deo Gratias
voor ons fraaie dakterras
Dank U voor en dank U na
voor die krat Bavaria.

De snelweg over- tig keer hip
en vanuit stilstand in een wip
over het fietspad- door de berm- langs landerijen.
Een weergaloze egotrip.
Een minuscule groene stip
te midden van gewas en vlinders- bloemen – bijen.

En zijne hoogheid- zeer kordaat
kwam waar ik woon- tot in mijn straat
en aangetrokken door mijn exclusieve rozen
zag hij na vorstelijk beraad
in zo een tuin geen enkel kwaad
en hij besloot daarom zich even te verpozen.

Dank U Deo Gratias
voor mijn nieuwe nokkenas.
Dank U voor en dank U na.
Dank U voor mijn D.N.A

De lucht was vol van zoete geur.
De dag- het uur vol farce majeur.
Geen goed moment om waar dan ook aan te beginnen.
Het had wel wat van willekeur.
Ik opende de buitendeur
en ongemerkt glipte die kikkerprins naar binnen.

Zo ging dat ongeveer en toen……..
wipte dat kleinood in een schoen.
Mijn omgevallen schoen die op hem zat te wachten.
Als men niet weet- wat kan men doen? 
Ik kreeg helaas geen visioen.
Zette mijn schoenen weg en recht uit mijn gedachten.

Dank U Deo Gratias.
Dank U voor mijn pancreas
Dank U voor en dank U na
voor mijn psychofarmica. 

Zijn dood heeft mij met smart vervuld.
Mijn ziel in droefenis gehuld.
Heel dit gebeuren voegt zo’n falen tot een zonde.
De zonde van nalatigheid.
dat struikelpad van onze tijd.
Van hier tot daar- van Lutjebroek tot Dendermonde.

Dank U Deo Gratias.
Ook al komt het niet te pas
dank U voor en dank U na
voor mij mondharmonica.

Vijf Stadia

Dagbouk RSS

1
Op het plein staat de duvel te wuiven
en zijn satertjes lopen te gnuiven.
Want hij ruilt daar de vrede voor bruutheid en kracht
en het recht en de rede voor misbruik van macht
en hij gooit er met stront naar de duiven.
Op het plein staat de duvel te wuiven.
2   
Op de hoek staat de duvel te poken
en vertelt hoe je vuurtje kunt stoken.
Tja- de wet blijft natuurlijk nog even de wet
en de mazen bepalen voorlopig het net.
Maar toch zie ik het hier en daar roken.
Op het plein staat de duvel te poken.
3   
Aan mijn deur staat de duvel te rellen.
en alvast zijn succes te voorspellen
En dat hij van plan is de dames en heren
voorgoed te bekeren tot apen en beren.
Dat het tijd wordt om koppen te snellen.
Aan mijn deur staat de duvel te rellen.
4    
Op mijn stoel zit de duvel te meuren.
Met mijn zalige whisky te leuren.
En al zijn prolurken die slijpen de messen
en schijten de pot vol- ontkurken mijn flessen
en doen er mijn vaandels besmeuren
In mijn stoel zit de duvel te meuren.
5   
Op mij graf staat de duvel te dansen
en hij pist op mijn bloemen en kransen.
Dan schrijft hij zijn tekst op een maagdelijk lint.
Hier rust mijn armzalige- talige vrind.
Hij verspeelde- verprutste  zijn kansen.

Op mijn graf staat de duvel te dansen.
 

Oorverdovend stil

Dagbouk RSS

Oorverdovend stil

Ik vroeg het hemels firmament:
Hoe eenzaam is wel eenzaamheid?
Is het die afstand zonder end?
Die trage rondgang door de tijd?

Ik vroeg de goudgeel volle maan:
Wat is zoiets al een gemis?
En aan de stille oceaan
vroeg ik of zij ook eenzaam is.

Ik vroeg woestijnen naar het leven
dat verschrompeld is of kwijt.
Ik vroeg de bergen naar de echo
van de allereeuwigheid.

Gewoon omdat ik dat nou eenmaal
tweemaal weten wil.
Maar ik vond er enkel stilte.
Het bleef oorverdovend stil.
…………………………..

Ik vroeg van hier tot aan de kim:
Is dit mijn lied- mijn zwanenzang?
Ben ik die vage trage schim
in schemering- voor ondergang?

Ik vroeg het aan de evenaar:
Gaat eenzaamheid gepaard met spijt
van een al weer vergleden jaar
en iets dat pijn doet- en niet slijt?

Ik vroeg de waterval waarheen zij
hotst en botst en roetsjt en ruist.
Naar wie zij helemaal alleen
de treden van de trap af bruist.

Gewoon omdat ik dat nou eenmaal
tweemaal- weten wil.
Maar ik vond er enkel stilte.
Het bleef oorverdovend stil.
………………………………..

Ik vroeg: Heb ik het goed gehoord
Dat eenzaamheid zichzelf verzwijgt?
Dat er geen letter van dat woord
die stille zwaartekracht ontstijgt?

Ik had ervaren dat de jaren
op en neer gaan met het tij
met alle mitsen- alle maren
en de eenzaamheid daarbij.

Ik vroeg de redeloze branding
wat zij kwijt wou aan het strand
behalve schelpjes en besmeurde
vogelveren op het zand.

Gewoon- omdat ik dat nou eenmaal
tweemaal weten wil.
Maar ik hoorde enkel stilte.
Het bleef oorverdovend stil.
…………………………………

Ik stond al liftend langs een weg
met snelverkeer zonder pardon.
Beetje geluk soms- ook wat pech
op reis naar verre horizon.
Liefst ruim voorbij de schone schijn
en voelde mij niet eerder vrij
dan sinds wij samen tweezaam zijn.
Aan al die eenzaamheid voorbij.

Bloemetjes en bijtjes

Dagbouk RSS

In de zeven jaren voorafgaande aan
mijn pensionering- had ik het
genoegen- te mogen functioneren als
conciërge aan een schooltje voor zeer
moeilijk lerende kinderen in de
leeftijd van zes tot  achttien jaar
waarvan een klein  aantal met het
syndroom van down.
Niet eerder in mijn woelige carrière
had ik tot dan- een zinvoller en
dankbaarder werkplek mogen invullen.

Niet al de kinderen waar het in dit
verhaal om gaat woonden nog thuis
maar groeiden op in een instelling.
Van een wat oudere collega die daar
ooit had gewerkt kreeg ik zicht op wat
zich zoal kan voordoen bij deze kinderen
ten tijde van hun rijpende seksualiteit.    

Magische paal                          

Wie zal mij bestrijden?
De liefde doet lijden. (soms)
Liefde doet echt wel eens pijn!
Dus wie naar behoeven
van liefde wil proeven
kan beter goed voorgelicht zijn.

Want spel zonder normen
leidt meestal tot vormen
van onverantwoord’lijk gedrag.
Weet u te bezinnen
aleer te beginnen
op wat er niet kan of niet mag.

De liefde is zuiver
dus luister en huiver
van heel dit bloedstollend verhaal
Van twee zwak begaafden
aan liefde verslaafden.
ter lering van ons allemaal

Zij hadden getweeën
al heel wat ideeën.
Verlangden in feite allang
elkaar te beminnen.
Hij wilde naar binnen
met welhaast onstuitbare drang.

Die dringende tijding
bereikte de leiding.
Men stelde een condoom verplicht.
Eerst nauwgezet leren
hoe dit te hanteren
alvorens de daad word verricht.

Dus kijk eens hoe handig
bijzonder verstandig!
Een bezem als oefenobject.
Mijn hemel wat sexy
zo’n houten erectie
zoiets werkt natuurlijk perfect.

Zo kon dan dat paar
zonder enig bezwaar
Na de voorlichting vrijwel direct
frank en vrij door de bocht
en het feit dat dit mocht
had een sterk stimulerend effect

Het was goed- het was fijn
een meeslepend festijn.
Schoon aanvankelijk nog wat bedeesd.
Nog een weinig beklemd.
Nog een weinig geremd
maar al doende een indringend feest .

En blijmoedig gestemd
zonder broek- zonder hemd
zonder schuld zonder angst zonder schroom.
volgden zij hun natuur.
Twee geliefden zo puur
zonder schaamte en zonder condoom.

Want die zat op die stok
als een rubberen sok
als een teken- een baken in zee.
Een erotisch signaal
op een magische paal
en beschermde- behoedde die twee.



Bij wijze van verveling

Dagbouk RSS

Wij wonen bij drie berken.
Drieberken is de naam.
Zoiets als Lekkerkerken

met regen op het raam.
Wij hoeven niet te werken
want wij zijn onbekwaam.
’t Is buiten alle perken
maar niet dat ik mij schaam
want niemand zal het merken
en wij zijn altijd saam.
Geloof- dat zal ons sterken
want wij zijn polygaam.
Geheel buiten de kerken
en vrij van de Islaam
en alle vleermuisvlerken

Van heel die poppenkraam.
De groeten aan de klerken
van grote naam en faam
de zwakkeren en sterken
Bekwaam en onbekwaam


Twievel

Dagbouk RSS

Twievel-1JPG

Afbeelding 1 van 1

Zo hait dizze körde vertelster…
Dizze vertelster is mien vrije bewaarken van n fragment oet n Amerikoanse fulm genoamd: “Doubt” oftewel “Twievel” mit in de hoofdrol n bekende actrice: Meryl Streep.
Ien dij fulm komt n kureg bedocht vertelster veurbie van n Ierse poater dij op n dag verrast wordt deur n beliedenis oet de mond van n veurnoame beminde geleuvege. n Vraauw dij bekend staait om woarhaid en kloarhaid van woorden.

Moar toch… zai bekent heur biechtvoader n riege verdachtmoakens en haalve woarheden enkeld omreden van ofgunsteghaid en zucht noar sensoatsie.
Tuzzen deur heur bekentenizzen bennen geringschattende geluden te heuren en onbezörgde luchteghaid dij dudelk moaken dat dij doame de gevolgen van van heur radde en smuie tong nait recht ienschatten dut.

Heur biechtvoader belast heur doarom mit n biezundere opdracht.
Hai bestelt heur: Ie zellen joe bie mie melden op n dag dat n roege westenwiend de weerhoan op toren taaistert.
Nait mit lege handen mor mit n kuzzensloop stoef vol mit pluusters van ganzeveren.

Verwonderd en nait haildaal gerust, gaait zai noar hoes.
Wat hai heur opdroagen het! Wat ja vrumd! Wat onnuur vuilt dat!
Is’t heur biechtvoader deursloagen? Wat het hai wel ommaans? Wat het hai wel ien’t zin?
Laang huift zai nait wachten. Tied dat ’t zo wied is komt rad op klender en as op n dag n beulende westenwind de weerhoan op toren krazzen en kraaien lat – meldt zai zok.

Ien ’t spoor van heur biechtvoader beklimt zai dij honderd kloagelk kroakende treden.
Ainmoal haildal boven opent heur biechtvoader n klain venster dat zicht geft op stroaten, hoezen en velden doar wied onder heur.
Wiend hoelt en jouwstert om toren en ien twij-drij tellen is’t krekt of aal’t stof wat zok ien joaren verzoameld het ien ain roam noar boeten vlaigen wil.

Dou mie joen kuzzensloop, zegt hai, en zien woorden klinken kört en stoens.
Geheurzoam en zwiegend mor mit n onrusteg gemoud dut zai wat heur zegd wordt en heur biechtvoader volt sloop aan ain kaant open en schudt aal dij pluusters van ganzeveren tot ‘t venster oet, krekt as dat n beste poeste wiend zok aankondegt ien ’t bloaderdak van hoge bomen omtou.

Verbiesterd zigt zai dat ain twij tellen nog sikkom niks gebeurt moar din daldert dij wiend aan ’t venster veurbie en krigt aal dij pluusters ien ain roam mit zok en lat heur wirreln as n grode leevmtege wolk. Omhoog, omdeel, stoefbie, wiedvot, overaal en naarns.
Wat is din joen bedoulen, fluustert zai zaacht en onzeker .

As ie dat willen, zegt heur biechtvoader, kennen ie joen verdachtmoakens en seupele woarheden dij ie henter en twenter struit hemmen weer goud moaken.
Goa omdeel en verzoamel doar ien boeten aal dij pluusters weer ain veur ain en vlij heur natjes weerom ien joen kuzzensloop.

Mor dat is ommeugelk, zegt zai zaacht en kiekt hom riddersloagen aan.
Krekt, zegt hai, ’t begunt joe te doagen. Krekt zo onmeugelk is ‘t om aal joen woorden van leugens en verdachtmoakens dij henter en twenter omswaarven te achterhoalen en onschoadelk te moaken.

Goa omdeel
en zundeg nait weer.

Szczecin – Stettin

Dagbouk RSS

IMG_1163-kopie

Afbeelding 1 van 1

Szczecin – Stettin

We dolen door een Poolse
mega metropool.
Stettin ruist en Stettin bruist
en Stettin oogt frivool.

Zij holdeboldert dag aan dag
met spirit en met vlijt
een onvermoeide inhaalslag.
Haar wedren door de tijd.

Zij heeft al lang te bieden
wat zij te bieden heeft.
Het water van de Oder
weerspiegelt dat zij leeft.

Daarom zing ik bij dezen
een lied van louter lof.
De stad is als herrezen.
Herrezen als uit stof.

Het gedicht over Stettin is gepubliceerd in het reisverslag Emden-Danzig.
Dit reisverslag van onze dwaaltocht langs de Ost-Friese kust tot aan Danzig is door Tinie geschreven en in eigen beheer uitgegeven. Het boek is te bestellen via Boekenbestellen.nl onder de titel: Emden-Danzig.

Zweden – Febus en Flora

Dagbouk RSS

12.-Febus-en-Flora-1

Afbeelding 1 van 5

Febus en Flora

Alles hier is as verweven
Tot n geureg – fleureg klaid
Tot n overdoad aan leven
In dit laand dat Laplaand hait

Zoadjes mitwaaid – zomor oetzaaid
Tussen vlinten – tussen grint
Zunder teugels mit op vleugels
Van de rusteloze wind

Luchteg oetstruid – loater oetgruid
Tot n kleureg slingernd lint
In de baarm en laangs de beekjes
Want as leste snij verzwint

Din komt as vanzulf de regen
Komt het veurjoar mit n sprint
Net geliek woar – aalderwegens
Daddelt din t lentekind

Wat zel ik nog meer begeren ?
Febus stroalt hier nacht en dag
Spaigelt zok in vrizze meren
Flora vangt zien waarme lach

……….

Febus en Flora

Alles lijkt hier als verweven
tot een geurig- fleurig kleed.
Tot een overdaad aan leven
in dit land dat Lapland heet.

Zaadjes worden uitgezaaid
tussen keien- tussen grint.
Reizen mee als op de vleugels
van de rusteloze wind.

Dan komt als vanzelf de regen…
komt het voorjaar met een sprint.
Net gelijk waar- allerwegen
dartelt dan het lentekind.

Wat zal ik nog meer begeren.
Febus straalt hier nacht en dag.
Spiegelt zich hier in de meren.
Flora vangt zijn warme lach.

t Zieldieksterlaid

Dagbouk RSS

cassettebandje-4

Afbeelding 1 van 3

1990:
Wie belanden ien Zieldiek bie familie.
Doarveur waren wie nooit eerder ien Zieldiek.
Mooi dörp mit n actieve verainen, dij wait kreeg van dat ik aan loop was mit tekst en gitaar.
Of ik din nait n laid kon schrieven veur t nijjoarsfeest.
Dat kon ik wel.
t Laid was der mor mit allent gitaar was t beetje koal.
Zo kwam ik aanbeland bie Freek Lagerwij.
Ien n ydillisch gelegen hoeske ien t bos van Ter Oapel, hemmen wie t laid opnomen.
Freek zol t laid nog noabewaarken en dat het e ook doan.
Der bennen dou op kosten van dörpsverainen hail wat baandjes moakt.
Op feestoavend zulf mos t laid ja ook zongen worden.
Ik allint mit mien gitaar, n stuk minder lewaai mor zoal ging zo mit aan loop dat dat nait opvuil.
Dij oavend is t laid wel vief zes keer zongen: ‘Kinst m nog n keer doun’?
Tot ik genogt bier achter de knopen haar en t nait laanger verantwoord was om nog te zingen.

Meert 2019:
Onze dochter stuurt foto van t baandje Zieldieksterlaid: of wie dat nog waiten.
Waiten doun we dat zeker mor t baandje hemmen wie nait meer.
Vriend van onze dochter was as lutje jong in 1990 bie t feest west en hai kon t refrain nog steeds zingen en zien moe haar t baandje nog.
Of dij Hans van der Lijke, voader van de vriendin waas.
Dat was zo. Baaide kiender hemmen mekoar meschain wel zain doudestieds ien Zieldiek.

December 2019:
Mien verjoardagskedo van dochter: cd Zieldieksterlaid, baandje is remasterd en der staait ook nog n aander nummer op Rondenom.
k Wor nog aal bliede van t Zieldieksterlaid en van de herinnerns aan dij tied van dou.

Van baaide nummers kinnen joe hieronder n stukje luustern. t Haile nummer staait op spotify.