Veur aiveg op t swet  

(Oland – Zweden)

Muren dwaars over
Aal doudestieds zet
Muur veur wat mienent is
Muur veur wat dienent is
Veur aaltied op stee (?)
En veur aiveg op t swet (?)

Komt tied van geven en nemen – komt road
Komt tied van verlichten
Din kinve we heur slichten
Din kinve wel tou mit wat poaltjes en droad

Rondje Noord 7 – Öland/Zweden 2010

Als om zich af te sluiten

Een koningskind wou delen.
Naar buiten om te spelen.
Maar om de gracht stond daar een bijna
hemels-hoge muur.

Muur zonder mededogen.
Muur ook van onvermogen.
Een muur tussen de werelden van water
en van vuur.

De blinden voor de ruiten
als om zich af te sluiten
voor licht – verleiding – leven – liefde en
voor avontuur.

Norge is te grond oet kropen
Aal zien wonder wotterlopen
Doekeln – stroekeln zunder droalen
noar zien daibe gruine doalen

Norge is oet eerde nomen
Slepen dou – deur gletsjerstromen
Sikkom dag en nacht beregend
Deur de middernachtzun zegend

Norge is noar boven kommen
Is tot in de wolken klommen
Tot aan doar niks is te hoalen
Doar zien rendaaiern verdwoalen

Norge dut doar ale joaren
Winter even opbewoaren
Widde loakens op de huchten
Tot September niks te duchten

Norge – mout ik weer vervoaren
Wil ik die nog richt verkloaren
Dat ik aander joar weer geern
Kom om bie die aan te meren

Rondje Noord 6 – Noorwegen 2010

Wachtend op de stoere Noren

Stond een wit-ivoren toren
rond-om-rond een leeg heelal.
Daar werd het idee geboren
voor het eeuwig één en al.

Voor de eerste zonnestralen.
Voor wat nog niet was bedacht.
Voor metalen – mineralen
sterrenstof en zwaartekracht.

Stond een wit-ivoren toren
als in lichtelijk verval.
En de tijd lag als bevroren
wachtend op het hoorngeschal.

Wachtend op het wijde water
en de allereerste schouw.
Op de lichtjes even later
vonkend op de morgendauw.

Wachtend op de stoere Noren
en hun land van berg en dal.
En het eindeloos bekoren
van de wilde waterval.

Grenieten reus     (Lofoten – Noorwegen)

                                                                                                      Foto: Tinie Hoek

Moi doe – grenieten reus                                                                        
Men nuimt die doodgewoon mor “baarg”
Bie die bin ik n keudel
Bin ik n lutje beudel
Bie die bin ik nait zo veul meer
as t doemke van n dwaarg

Doe staais doar mit dien vurrels
in t  kloare kolle fjord
Bist naarns mit verlegen
Gain zun – gain wind – gain regen
Het zel die ale doagen echt nait jeuken
wat of t wordt

Doe bist zo groot – gain mins ien wereld
moakt die wat te doun
Van boven tot beneden
staaist doe doar baarg te weden
En wel dien joaren tellen wil – dij telt heur
per miljoun.

Rondje Noord 5 – Noorwegen 2010

Bij gratie van de dalen

Ik zou het liefst van vroeg tot laat
over je flanken dwalen.
Tot waar dat struikelpaadje gaat.
Tot hemelse portalen.
De arend neemt je daar de maat.
Ik zou de top niet halen…

en toch: De hoogste berg bestaat
bij gratie van de dalen.

En gain sekonde spiet

Ik dreumde dat ik dreumde
Van waarm en zuver zaand
Van zummer en van zoaleghaid
En van n zudelk laand

k Wer wakker aan de Nordkapp
t Is zunder flaauwekul
En k docht: t Is enkeld mor n grap
n Oavenrtuur – n spul

k Wer wakker aan de Nordkapp
Mien laifde aan mien zied
Mit krap twij groaden boven nul
En gain sekonde spiet

Rondje Noord 4 – Noorwegen 2010

Zo hield hij haar omarmd

Zij droomde dat hij droomde
van zee – en zonnebrand.
Van gouden licht dat stroomde
over een niemandsland.

Zij wou nog niet ontwaken
in dichte mist en kou.
Hem nog niet wakker maken
was alles wat zij wou.

Hij deed zijn ogen open.
Zijn stugge hart verwarmd.
Zo warm als in de tropen.
Zo hield hij haar omarmd.

Vrijdagoavend16 Dezember deur regen en wind aan de rit noar n vaailege hoeskoamerwoaraarns in Grunnen. 

Doar was t lekker waarm  – vaaileg en sfeervol verlicht  en t vuur in de heerd haar der
ook zin aan.
Op n laange toavel ston n keur aan drinken en drankjes en feesteleke schuddels mit hapkes.
Gasten kwammen ain noa de aander binnen en rond negen uur kon ik begunnen aan mien
eerste  halfuurtje mit lutje vertelsters – laidjes – ballades en gedichten.
Kerel wat n idee om mie veur zowat te vroagen ……en wat n idee om joen beste vrunden
veur zowat te nuigen. Echt n  gezellege boudel mouken wie der mitnkaander van.
k Heb der zulf ook aaibels van genoten want bewoners en gasten haren zichtboar en heurboar
wil van mien optreden en boetendes:
Tiedens pauzes was der de wereld te ontdekken veur de lekkere bekjes en deurgewinterde
dikkerdakkers.
Jammiejammie!  En din aal dij drankjes….mor ja…….Popke Nathaals mos nog rieden…mor
thoes het hai der nog aine op nomen …..pardon………twij……Proost lu…tot aander moal!

Jan knollemoa zien Goultheoatertje in Spiek was aanderdoags (Zotterdagoavend 17 dezember)
oardeg goud bezet.
Om kwart over aacht mos ik mit t wotter veur de dokter. Drij blokjes van n haalf uur.
En zo as dat wil as t mooi gaait: Oavend was ook mor zo weer veurbie.
Jan haar t noa tied vot al weer over 2012 en wat mie aanbelangt: Ik kom groag nog weer n
moal oet want dat lutje Carré kins die aigelks nait veurstellen as je t nait zain hemmen.
Sfeer en sfeer en sfeer en ales in t klain wat grode Carré in t groot het. 
As Jan oet tied komt gaait zien theoatertje noar Madurodam…..let op mien woorden.

Jan het zien theoatertje inbaauwd in t “Goul” van zien boerenschuur.
“Goul” betaikent: roemte aan binnenkaant van de zoelen, doar vrouger t koren of t heu
optast wer. (Kiek mor in Ter Loan blz . 273)

Scheuvelloper, zanger, schriever, entertainer, fulmer, doezendbainder Free Westerhoff het de veurstellen digitoal opnomen. 
Vanzulf dat ik brandnijschiereg bin noar t resultoat mor ik mout nog even geduld hemmen.