Foto’s: Tinie Hoek

Levenslaang licht

Mennegen meten die
Oordailen – vreten die
Slepen die as dat heur past veur t gericht

Mor leven is hopen
Dus stel die mor open
Moaks kans op n leven mit levenslaang licht

………………………………

Eeuwigheid

Is eeuwigheid zoiets als tij
dat tweemaal daags De Wadden voedt.
En ook al gaat dat niet voorbij
Wat was dan eerder – eb of vloed ?

Is eeuwigheid zoiets als wind.
Een stroom die het gebeuren draagt.
Geen oorsprong – of een einde vindt.
Maar wel de wil tot weten daagt ?

Is eeuwigheid zoiets als licht
onder dit hemelse gewelf.
Dat leidt tot inzicht en tot zicht
op alles – inclusief het zelf ?

Is eeuwigheid – als wel gedacht
een lijn – een eindeloze trein.
Zonder te dromen door een nacht
van dood – van niet – van nooit meer zijn ?

Is eeuwigheid een vrije val
zo diep en hoog als lang of breed.
Als door een grenzeloos heelal.
Voor wie is eeuwigheid een weet ?

……

Ik dwaal als door een woestenij.
Vind soms met stom- of blind geluk
hooguit een schrale zomer wei
waar ik vermoeid mijn dagen pluk.

En morgen heet het weer vandaag.
Maar ondertussen sta ik stram.
En stel ik vraag na vraag na vraag
waarop nog nooit een antwoord kwam.

De zon gaat onder – geen respijt.
Mijn voetstap in het natte zand.
Gedachten over eeuwigheid.
De Noordzee ruist en wast het strand.

……………………………………………..

Omtrint om de vattien doagen op dit stee
n gedicht(je)  mit ain- of meerdere
(noordelelke) foto s  

Foto’s: Tinie Hoek

WOTTER

Wotter as botter  en wotter as melk
Wotter as luk drupkes daauw in n kelk
Wotter als golven van branden op Schier
Wotter as schoem op n haalf liter bier

Wotter as spaigel veur wolken van room
Wotter as t glìnhaide wotter van stoom
Wotter in stilstand en wotter aan loop
Wotter veur t raainegen –  wotter veur doop

Wotter veur moaren en wotter veur t kenoal
Wotter veur sluzen en veur t gemoal
Wotter oet hemel – as zegen veur t laand
Wotter veur klaai en veur zoavel en zaand

Wotter veur kikkers en bragel in sloot
Wotter veur t zwembad en wotter veur n boot
Wotter veur dokter en wotter oet kroan
Wotter veur asmis n lach en n troan

Wotter veur t rait – wotterlelie en vis
Wotter veur elk doar dat t wotter veur is

……………………………………………………………
Wast en wist alle sporen van strijd

Alleen voor het water – die heilige bron.
Dat water waarop heel de eeuwigheid drijft.
Verzameld in zeeen – gekoesterd door zon.
Dat komt en weer gaat met het tij en toch blijft.

Alleen voor het water schrijf ik dit gedicht.
Dat onvermoeid vloeibare – levend kristal.
In groen en in helderblauw onder het licht
als voedende moedermelk van dit heelal.

Vertroostend elixer – dat heelt en verzacht.
Dat wast en dat wist – alle sporen van strijd.
Wie heeft er het wondere water bedacht
dat regent en zegent en spoelt door de tijd.

……………………………………………………………….

Omtrint om de vattien doagen op dit stee n gedicht(je
en foto ’s van n biezunder of wondermooi stee woaraarns
in Scandinoavie

foto’s: Tinie Hoek

God sends the rain
But man makes the mud

(John S. Groome)
……………………………………

Right!

God sends the rain
And that ’s an act of art
But man makes the whisky
Incredible – thàt smart!

(H. van der Lijke)

…………………………………….

Oh Whisky !

Oh Whisky – U mag er wel wezen!
Ik heb U dusdanig geprezen
en Uw status verhoogd
dat de heer U gedoogt.
Dus ik proost op de hemel bij dezen.

Oh Whisky – ik vrees niet te sterven!
Wij zullen de hemel verwerven.
En ik zal U loven
en prijzen daar boven
en zeker niet laten bederven.

…………………………………….

Omtrint twijmoal in de moand op dit stee
foto ’s en n gedicht(je) van n biezunder of
mooi stee woaraarns ien Scandinoavie of
Schotlaand
Goa veur meer Rondjes Noord noar Dagbouk en
scroll omdeel

Foto:Tinie Hoek

Is toch kloar – makkelk zat? 

t Is woarhaid – n wonder!
Verdraaid – of verschoovm
en boovm wuir onder
en onder wuir boovm.

Mor zo zunder woorden
en zunder beduudn
wer t Zuudn dou t Noorn
en t Noorn wuir t Zuudn.

Tegen heug – tegen meug
wuir wat dreug was dou nat
en wat nat was wuir dreug.
Is toch kloar – makkelk zat?

………………………………………………………….

Blijf weg van de sfinx

Wil ik me soms op de waarheid bezinnen
dan kom ik mijn veilige onderdak uit
en schouw bij mezelf weer van buiten naar binnen.
en spiegel mezelf in een manshoge ruit.

Achterstevoren of ondersteboven.
Ik spiegel mezelf en wat rechts is wordt links.
Dus kijk ik wel uit voor die waarheid beloven
en mijd het orakel – blijf weg van de sfinx.

…………………………………………………………

Omtrint om de vattien doagen op dit stee foto’s (mit n gedicht(je)
van n biezunder of mooi stee woaraarns in Skandinoavie
 

foto’s: Tinie Hoek

Bloots omtòch.

Licht over ale ainzoamhaid
en zulver over t zog.

en heuren – vuilen – roeken – zain-
gain leugens – gain bedrog.
En golfslag – lucht- en wotter àin
en zun – en tied genog.
En t roesken van de wind- allàin
gain woorden – bloots omtòch.
 
Licht over ale ainzoamhaid
en zulver over t zog.

—————–

Eenzaamheid

Ik vroeg het hemels firmament:
Hoe eenzaam is wel eenzaamheid?
Is het een afstand zonder end
een trage rondgang door de tijd?

Ik vroeg de goudgeel volle maan:
Wat is zoiets als een gemis?
En aan de Stille Oceaan
vroeg ik of zij soms eenzaam is.

Ik vroeg woestijnen naar het leven
dat verschrompeld is of kwijt.
Ik vroeg de bergen naar de echo
van de allereeuwigheid.

Ik vroeg de wolkeloze kim:
Is dit mijn lied – mijn zwanenzang?
Ben ik die trage – vage schim
in schemering vóór ondergang?

Ik vroeg het aan de evenaar:
Gaat eenzaamheid gepaard met spijt
van een al weer vergleden jaar
met iets dat pijn doet en niet slijt?

Ik vroeg de waterval waarheen hij
hotst en botst en roetsjt en ruist.
Naar wie hij helemaal alleen
de treden van de trap af bruist.

Ik vroeg: Heb ik het goed gehoord
dat eenzaamheid zichzelf verzwijgt?
Dat er geen teken van dat woord
zijn stille zwaartekracht ontstijgt?

Ik vroeg de redeloze branding wat
hij kwijt wou aan het strand
behalve schelpjes en besmeurde
vogelveren op het zand.

………………………………………….

Op dit stee omtrint twijmoal in de moand n gedicht(je)
en ain- of meerdere foto’s van n biezunder- of mooi stee woaraarns
in Scandinoavie.
Goa veur meer Rondjes Noord noar Dagbouk en scroll omdeel