foto: Tinie Hoek

Kant

Immanuel Kant.
Theoloog mit verstand
van wiskunde – wonderliek – want……

hai is al overleden.
Mor wat ligt hier op t heden
áál doagen te pronken op t strand?

Joa zeker – áál doagen.
Doar liggen zien kroagen.
Dij prachtege kroagen van Kant.
………………………..

Omtrint om de vattien doagen op dit stee n gedicht(je) en 
ain of meerdere foto’s van n biezunder of mooi stee woaraarns
in t hoge noorden.
Goa veur meer Rondjes Noord noar Dagbouk en scroll omdeel.
……………………………………………………………………………………………………..

Autonoom

Vrij ben ik – want ik ben mondig.
Wie zegt mij wat fout is of zondig.
De oude sjablonen zijn langzaam versleten
maar denken dat bleef en dat leidde tot weten.

Dus zeg ik het vrijuit en bondig:
Vrij ben ik – want ik ben mondig.

Vrij om te wikken en wegen.
Niet om de rede verlegen.
Meer dan als wat dan ook op deze aarde
is rede als van een onschatbare waarde.

Aldus zij gezegd en gezwegen
in vrijheid van wikken en wegen.

Diezain

Neptunus nemt de mainste stranden
hier geregeld onder handen.
En hai het ien t aalgemain
veul gevuil veur groots diezain.

Wèl of t strand in Denemarken
doarom laifst wat aan wil harken,
zeg ik doalek: Liggen loaten,
wieren – stainen – strampels – groaten.

Doezend vaaierkaante meter
rommel,  is nog aaltied beter
as àin voele flotse teer
op n schone vogelveer.
…………………………………………

Omtrint om de vattien doagen staait der
op dit stee n gedicht(je) onder de kop
Rondje Noord.
Veur meer rondjes Noord goa noar Dagbouk
en scroll omdeel.
……………………………………………
Rondje Noord 39 – Denemarken 2008

Wildwaterwolven

November – Neptunus schept orde.
Hij ranselt de golven
zijn wildwaterwolven
één blauwgrijze schuimende horde.
Eén die nergens naar vraagt
die de duinen belaagt.
Stel je voor dat de wereld verdorde!
Eén die als zij weer gaat
daar de dood achterlaat.
November – Neptunus schept orde.
Hij ranselt de golven.
zijn wildwaterwolven
één blauwgrijze schuimende horde

Over t oetlangen van de K. ter Laanpries op 25 meert heb ik t  al braid had.
t Staait nog bovenaan te pronken op Dagbouk.
Van aander fiebeldekwinten dij ons ien meert veur de vörrels kwammen
haar k nog gain verslag doan. Doarom in n flits der bie laangs:

……………………………………………………………………………………………………………………

foto’s: Tinie Hoek

7  Meert – Meerzicht/Midloaren

7 Meert waren wie nuigd veur n optreden in Meerzicht – Midloaren. Echt n stee om
as t veurjoar deurzet gaauw weer ains op veziede te goan. Mooi sfeervol restaurant mit
vrij zicht op t Zuudloardermeer en n twijspan veur de ploug (man en vraauw) mit n
groot haart veur kultuur – live meziek – gezelleghaid –  en de inwendege mins .
Drok was t nait  – meschain omreden dat t mor n poar doagen veurtied regeld wer. Mor
de klanten dij der waren – t twijspan – de bedainen- en Tinie en ik hemmen der
mitnaander toch oardeghaid aan beleefd.
Noatied nog even proat over n herhoalen van t resept – zulfde stee – mor op n aander
dag – aander tied. Wel wait !?

…………………………………………………………………………………………………………………….

21 Meert – Losdörp / Dörpshoes De Bongerd.

De Stichten Culturele Activiteiten IVAK kwam doar veurndag mit n programmeren
onder de parreplu van t Kunstgebeuren: “De laatste vriend van Napoleon.”

De rooie droad van de kwis, dij oavend, was in handen  van de heren H. Scholte
en F. Schreiber. Dizze mannen stoan al joaren bekend as  kundeg en belezen op t
vlak van Grunneger toal en kultuur.  Heur soamenwaarken bie de prezentoatsie
van de kwis: ” De looste Grunneger.” haar veul weg van n theoaterakt .
Om beurten kick- en sidekick. Om beurten ernst en görtdreuge Grunneger humor.
Der zat  tempo in de viefteg vroagen mit betrekken tot: “De ienvloud van de
Fraanze toal op t Grunnegers.” Dij ienvloud bleek roem voldounde om doar 50
veurbeelden in de vörm van net zoveul vroagen aan te koppeln. Fré
Schreiber haar doar hail filaaine stroekeldroadjes en ienstinkers ien verstopt.
Henk Scholte leverde onder bedrieven deur oetleg – en kommentaar ien n
onveurspelboare mix van zin- en onzin. De kommunikoatsie tussen baaide heren
luip  as n strak spultje pingpong in de pasterij op moandagmörn.
Schriever- zanger- konsulent – doezendbaainder Scholte,  zat bie dat spultje
volkomen ontspannen en ien paskloare omvang ien n  meubel, model
Louis XIV. Nait te evenoaren!
Gezelleg Dörpshoes doar in Losdörp. k Heb mien muzikoale biedroage leverd
aan dij oavend en der gain verkeerd woord van heurd.  Zulkse oavens
ainmoal in de week…….. doar taiken ik veur !

……………………………………………………………………………………………………………………..

22 Meert – Radio Westerwolde – ( De Turfschuur in Bourtange)

Tussen drij en vief uur noamirregs, live vief moal in de oetzenden. Lokoale zenders
zo as Börkomnij en Westerwolde timmern serieus aan de weg met schiere
Grunnegstoalege programma s. Aaltied goie òfsproaken. Aaltied n ontspannen
sfeer. Al joaren dezulfde lu dij doarom waiten woar ze t over hemmen en
doar t kontakt mor zo nait verloren gaait.
t Was der weer gezelleg -‘k kreeg felesitoatsies  vanwegen K. ter Loanpries en n beste
bos  bloumen en…..n doetje van Janny.
Ook aaltied weer mooi om  de schrievers van körde verhoalen zo as van
“Heubultjeburen en Nancy Koakelhènne” in aksie te heuren- en zain.
t Grunnegers wordt aaltied nog op handen droagen deur n beheurleke menegte.
Ik wol mor zeggen: t Is nog laang nait doan!
k Zol nog wat aandroagen kinnen over t Grunneger diktee  mor dat kriegen ie wel
van RTV Noord op bord.

Groutnis……………………….Hans.

Foto ’s Tinie Hoek

Nog even wat in t kört over de Dag van de Grönneger Toal van vleden zotterdag 15 meert.
Vanzulf dat dat veur mie n haile biezundere dag was doar ik mit vreugde en
ook wel nogal wat zenen aan begunde .
Mor gelukkeg ook n dag doar ik mie stoareg meer en meer ien thoes vuilde en doar
tiedens en noa t oetlangen van de K ter Loan pries n feestelk gevuil over mie kwam.
Aal dij lu doar ik even of wat laanger mit aan de proat kwam – dat het mie n bult
vertraauwen extroa geven om deur te goan mit doar ik nou ainmoal geern zo laank
as meugelk mit aan loop blief.
Veul woarderen ondervonden – sums ook van lu doar ik nog nooit eerder mit aan de
proat west haar. En wieder – wat mie bie eerder vaaier edietsies van dit spitoakel al opvalen was
en wat mie deugd dee: “Hail veul belangstellen en woarderen veur t oetgebraaide aanbod
van dizze schiere joarlekse Grunneger kultuurmaarkt.”

As schriever en oetvoerder van zulfmoakte Grunnegstoalege laidjes was mien aandacht
automoaties mit veurrang richt op de prestoatsies van Grunnegstoalege zangers en zangeressen
dij in n deurlopende rieg dij haile dag van zok heuren luiten.
En hou!! – Wat n verschillende klankkleuren en staailen kwammen der veurbie .
Wat is der sund  nog mor n beschaaiden aantal joaren al weer veul meer te genieten en beleven
op t vlak van de Grunnegstoale meziek…………. wat binnen der al weer veul jongsters in opkomst.

En wat is der nog mor waaineg overbleven van t gegeven dat Grunneger singersongschrievers mekoar
bekonkureren. Ik zaag op de buhne drij van de besten op n riegje. As ain man deden zai heur aigen
en nkaanders  mooiste nummers dij grode hal ienslingern. dat kwam goud over.

Ik bin slim wies mit dij K. ter Loanpries 2013 en dank elkenain dij doar op zien -of heur wieze
n aandail in had het.

Kloar! …….en nou mor  weer deurgoan en  zain da k wieder kom………………… Hol t mor in de goaten
want ankom oktober/november verschienen der in ain roam vaaier nije spaigelploatjes van dizze man,
muzikoal ienkleurd en ondersteund deur muzikoale doezendbaaider Bert Ridderbos.

Groutnis……………….Hans van der Lijke

Al weer n pries !

Hans het weer n pries wonnen. Ik zeg weer- omreden dat hai in 1953 ook al ais
n beste pries  wonnen het. (Op Kunneginnedag mit zaklopen) Wel degelk dus n pries
dij ook hail daip verankerd ligt in ons voaderlandse cultuur.
Tussen 1953 en 2014 lagen der veur Hans mor laifst 61 bedrievege- mor toch
betrekkelk roemloze joaren.
Doar is sund 24 feberwoarie 2014 n onverwacht inde aan kommen omreden dat
hom de K. ter Laan pries toukend is. Dat hai kontent is mit dizze eer
is flaauw oetdrukt. Hai is in ain naacht wel n haalf meter gruid. Onderkaant
boksempiepen hangen hom op knijen. Staait hom onbedould hail jeugdeg.
Goud denkboar dat ie hom in dij stoat nog bewondern kinnen veur t geval dat ie
op zotterdag 15 meert de Dag van de Grunneger Toal bezuiken. Dij joarlekse dag
wordt din al veur de viefde moal holden in t gebaauw van de Groninger archieven
Cascadeplein 4 in Groningen.

De opening van dizze biezundere dag is rond 11.00 uur. Tougang is vergees. Der is n
oetgebraaide Toal en boukenmaarkt – Flitslezens over t Grunnegers – Veurdrachten
Literair café Grunneger schrievers en dichters -Broescursussen Grunnegers. –
n Documentaire op eerste verdaipen – Eterij en drinkerij – n Deurlopend podium
veur de meziek van n keur aan Grunneger artiesten. Aal veur t oetzuiken.

Van 13.30 tot omtrint 13.45 uur, is der op t podium in de centroale hal tied veur t
oetlangen van de K. ter Loanpries 2013. Zo gaauw as deputeerde Bote Wilpstra
zien plicht doan het zel Hans dit gebeuren besloeten mit n beschaaiden- en
beschoafd muzikoal steertje. Meroakel dat muzikoale doezendbaaider Bert
Ridderbos hom doar bie aanvullen wil.
Aal mit aal dit bovenstoande verhoal mouten ie toch n verdold goie reden hemmen
om op ankom vieftien meert nait even aan te lopen bie t Cascadeplein 4 ien Stad.

……………………………………………………………………………………………………………….

Juryrapport

Het bestuur van Stichting t Grunneger Bouk heeft op voorspraak
van de door haar benoemde jury, bestaande uit Jan Groenbroek,
hoofdredacteur van het tijdschrift Toal en Taiken, Henk Scholte,
consulent van het Huis van de Groninger Cultuur en  oud-winnaar
van de K. ter Laanprijs, en Pieter Broesder, journalist van Dagblad
van het Noorden, besloten de K. ter Laanprijs 2013 toe te kennen
aan:  tekstdichter  en zanger Hans van der Lijke uit Appingedam.

De K. ter Laan Prijs wordt sinds 1985 door de stichting t
Grunneger Bouk  toegekend  aan personen of instellingen die zich
verdienstelijk maken op het gebied van de  Groninger streektaal en
cultuur. De prijs is vernoemd naar de in 1871 in Slochteren
geboren Kornelis ter Laan.
De prijs, bestaande uit een geldbedrag van 1000 euro en een
speciaal vervaardigde oorkonde, wordt zaterdag 15 maart uitgereikt
tijdens de Dag van de Grunneger Toal,  om 13.30 in de Groninger
Archieven, Cascadeplein 4 in Groningen.

Hans van der Lijke geldt met recht als ambachtsman van de taal
die zich het Gronings  eigen maakte op zo’n manier dat het respect
afdwingt. Voor de geboren Utrechtenaar die opgroeide in Apeldoorn
en Roden is het Gronings een taal geworden die dicht bij  hem staat
en zijn hart heeft gestolen. Het is zijn verdienste dat hij als niet
geboren  Groninger op een poëtische manier en met veel nieuwe
beeldspraak de streektaal uit de marge wist te halen. Hij is dus meer
dan een ambachtelijke liedjesmaker. Zijn  Gronings is puur, noch
gezocht noch verbasterd. Van der Lijke is in de Groninger
muziekwereld op zijn manier een Einzelgänger met  een heel eigen
geluid en insteek. Door zijn wezen en geluid gaf hij de Groninger
streektaalmuziek nieuwe impulsen en dient hij als inspirator voor
anderen.
Van der Lijke gaat sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw zijn eigen
muzikale weg.  Schrijven uit commercieel oogpunt doet hij niet. Het
begrip eenheidsworst is hem vreemd. Hij vertolkt een boodschap en
als schrijver en zanger weet hij met zijn liederen en verhaaltjes het
gemoed van de toehoorder te roeren.

De 70-jarige Groningstalige troubadour is niet voor een gat te vangen,
zoals ook blijkt  uit zijn nieuwste cd Vannijs Geboren. Van der Lijke
neemt geen blad voor de mond.  Zijn doorwrochte liedjes zijn soms
kritisch van aard. Daarnaast komen in zijn teksten ook  zijn vrolijke en
lichte kant tot uiting, zoals bijzonder goed naar voren komt in zijn ballade
Wadwerderweg. Een indrukwekkend veelzijdig oeuvre.

Alhoewel hij wars is van etiketten is zijn aanpak diepgeworteld in de
eeuwenoude Europese traditie van rondtrekkende troubadours.

In de afgelopen jaren heeft hij ruimschoots laten horen en zien dat hij als
een vrije geest en op een heel natuurlijke wijze de dingen van alledag op
een bijzondere manier  weet te beschrijven. Geïnspireerd door zijn muze
Tinie Hoek en een kleurrijk leven, laat  hij helder, eenvoudig en soms
romantisch van geest de meest uiteenlopende onderwerpen  voorbij
komen.

Hans van der Lijke is sekuur in t gebroek van de Grunneger toal.
Grunnen en t  Grunnegers is veur hom t kruuspunt veur vertrek, aankomst
en òfschaaid, mor hai kikt  as raaizeger doarbie as vanzulf ook regelmoateg
over tellerraand.

Foto: Tinie Hoek

Slettestrand

Wie hemmen in ons voaderland
vanzulf ook naturistenstrand.
Mor t wat bejoarde genitoal
oogt minder strak en hailemoal
op zummerdoagen – kloar en lij
din hangt aal wat der bungelt vrij.

Oh wonder van: “Wien Neerlandsch bloed.”
(De rek gaait der vanzulf wel oet.)
Simon Carmiggelt schreef gewoon:
“Ons volk is niet verblindend schoon!”
——-
Mor Denemarken spant de kroon,
zet als vanolds de boventoon.
Doar is t strand bie zetten
vergeven van de sletten.

Op dit stee omtrint ainmoal in de vattien doagen
n gedicht(je) en ain- of meerdere foto’s van n biezunder-
of wondermooi stee woaraarns in t Hoge Noorden.
Goa veur meer Rondjes Noord noar Dagbouk en scroll
omdeel.
……………………………………………………………………….

Onschuldig strand

Oh lieflijk Jutland wonderland.
Ik wilde aan jouw waterkant
mijn zinnen wat verzetten.

Maar daar – op dat onschuldig strand
beleefde ik een wantoestand.
Men vond mij rood van zonnebrand
met mijn courgette in het zand
temidden van de sletten.

Foto: Tinie Hoek

Omtrint zowat tot aan moan

Wie binnen doar noar boven klommen
omtrint zowat tot aan moan.
Blift aaltied n tied van kommen
en noatied n tied van goan.

Vlinten stoapeln wie omreden
komt n tied van olderdom.
En t was mooi om doar te weden,
meschain goan wie nog weerom.

Om de vattien doagen op dit stee ain of meerdere foto (s) mit  n
gedichtje over n mooi- of biezunder stee woaraarns in t Hoge Noorden.
Goa veur eerder 36 Rondjes Noord noar Dagbouk en  scroll omdeel .
………………………………………………………………………………………………

Die vraag naar de zin

Hoog hoger hoogst is de eenzame berg
Nietig ben ik – als een tanige dwerg.
Maar al was dit mijn brokkelig pad tot de maan…
er zouden mijn dappere voetstapjes staan.

Kort is het leven en zwak is de mens.
Voor altijd een hemel – hoe vroom is mijn wens.
Maar mocht er dit pad tot Andromeda gaan…
er zouden mijn kranige voetstappen staan.

Eeuwigheid – eind zonder eind of begin.
Constant die echo – die vraag naar de zin.
Ook al lag hier een pad van geen doorkomen aan…
er zouden voor altijd mijn voetstapjes staan.

Foto’s: Tinie Hoek

Laand van gold

Aan Oostzeekust is t wotter brak.
Aan Noordzeekust is t zolt.
En t wotter van t Skagerak
is roeg en aaltied kold.

De luchten binnen zelden strak
mor t laand is laif en old.
En t binnenlaand is naarns vlak
moar sums liekt t wel van gold.

…………………………………………………………………

Omtrint ainmoal in vattien doagen op dit stee
ain of meerdere foto’s en n gedicht(je) over n
biezunder- of wondermooi stee woaraarns in t
Hoge Noorden.
Goa veur meer Rondjes Noord noar “Dagbouk”
en scroll omdeel.
………………………………………………………………….

Rondje Noord 36 Denemarken 2008

Disgenoot

Een aankomst in de haven
als na een lange reis.
Een plaats om ons te laven
aan klare drank en spijs.

Dit land ligt als bedolven.
Als onder bier en brood.
De vrucht van gouden golven
en wij zijn disgenoot.

Foto: Tinie Hoek

Meur.

“Wat vienstoe van ons buren?”
Vroug Tinie ‘s  rechter schoun.
“k Heb hail wat te verduren.
t Moakt mie wat te doun!”

“Zai kinnen toch begriepen
dat ik heur meur nait trek.
Ik mout der hoast van liepen.
Ik goa over mien nek.”

Heur linker zee: “Kon minder.
Ik bin ook wit om snoet.
En k heb vanzulf wel hinder.
Mor sokken binder oet.”

Omtrint twijmoal ien de moand op dit stee
ain of meerdere foto ‘s  van n biezunder- of
mooi stee woaraarns in t hoge noorden.

…………………………………………………………………………………………………………….

Rondje Noord 35 – Denemarken 2008

Niet zonder.

Deze doordesemde trouwe kornuiten.
Die naar mijn zweetstengels meurende schat.
Lonkten mij vol van verwachting naar buiten
voor nog zo’n zomerdag samen op pad.

En ik bevestigde hen dat die uitjes
zijn zo ze zijn en dat ik ze wel blief.
Maar dan niet zonder de lieflijke schuitjes-
stappertjes van mijn zo innige lief.

Foto’s: Tinie Hoek

Levenslaang licht

Mennegen meten die
Oordailen – vreten die
Slepen die as dat heur past veur t gericht

Mor leven is hopen
Dus stel die mor open
Moaks kans op n leven mit levenslaang licht

………………………………

Eeuwigheid

Is eeuwigheid zoiets als tij
dat tweemaal daags De Wadden voedt.
En ook al gaat dat niet voorbij
Wat was dan eerder – eb of vloed ?

Is eeuwigheid zoiets als wind.
Een stroom die het gebeuren draagt.
Geen oorsprong – of een einde vindt.
Maar wel de wil tot weten daagt ?

Is eeuwigheid zoiets als licht
onder dit hemelse gewelf.
Dat leidt tot inzicht en tot zicht
op alles – inclusief het zelf ?

Is eeuwigheid – als wel gedacht
een lijn – een eindeloze trein.
Zonder te dromen door een nacht
van dood – van niet – van nooit meer zijn ?

Is eeuwigheid een vrije val
zo diep en hoog als lang of breed.
Als door een grenzeloos heelal.
Voor wie is eeuwigheid een weet ?

……

Ik dwaal als door een woestenij.
Vind soms met stom- of blind geluk
hooguit een schrale zomer wei
waar ik vermoeid mijn dagen pluk.

En morgen heet het weer vandaag.
Maar ondertussen sta ik stram.
En stel ik vraag na vraag na vraag
waarop nog nooit een antwoord kwam.

De zon gaat onder – geen respijt.
Mijn voetstap in het natte zand.
Gedachten over eeuwigheid.
De Noordzee ruist en wast het strand.

……………………………………………..

Omtrint om de vattien doagen op dit stee
n gedicht(je)  mit ain- of meerdere
(noordelelke) foto s