Foto’s: Tinie Hoek

Aigen stroatjes – spic en span

Op de wegen noar en van
en de wegen van en noar
dansen wie De Driekusman.
Speulen veur veroveroar
edelman of bedelman
sukkeloar of Don Juan.

Aal dij wegen noar en van
en dij wegen van en noar:
Ain geweldeg rataplan
kris kras kroes – van enkel spoor.
Aigen stroatjes – spic en span.
Stroatjes zunder stroatenplan.

………………………………………….

Eenzaamheid

Er gaat een koude straat van steen
van hier naar blijkbaar ergens heen.
Daar loopt een mens soms heel alleen
wat in zichzelf te praten.

Er is zo ’n lange oprijlaan.
Een brede strook voor af en aan
waarlangs de hoogste bomen staan.
Verstild en als verlaten.

Bedrijvigheid en eenzaamheid
in elke stad van ieder land…
gaan samen – soms zelfs hand in hand
over de drukste straten.
…………………………………………………….

Omtrint ainmoal in vattien doagen op dit stee
twij gedicht(jes) ain in t Grunnegers en ain in t A.B.N
Dij gedichtjes hemmen wat te moaken mit ain of meerdere
fotos ’s van n biezunder of wondermooi stee woaraarns in n
noordeleke regio.
Goa veur meer Rondjes Noord noar Dagbouk
en scroll omdeel.

foto’s: Tinie Hoek

Wildernis

Gain wierden en gain boerenstee.
Gain toren en gain dörpscafé.
Gain polders tot aan t hemelriek.
Gain ziel – gain slik of sliek – gain diek.
Gain dunderkoppen boven t Wad.
Gain Ommelanden omtou Stad.
Gain luchten zeuven hemels hoog
mit roemte veur n regenboog.
Gain eerappel – gain sukkerbait.
Gainain dij hier van Grunnen wait.
Van wat mie laif is – doar k van hol.
Doar ik nait geern zunder wol.
Hier kraait in t aalgemain gain hoan
noar t woordenbouk van K. ter Loan.

Mor wat ik ook nait geern mis
vin ik in Schotlaand: “Wildernis!”
…………………………………………..

Oh Groningen !

Oh Groningen – oh Groningen!
Het trilt en schudt en beeft
rond honderdduizend woningen.
En toch blijf je beleefd.

Je Ommelanden en je Stad
je kerkjes en je Pieterpad.
Ze zakken langzaam naar benee.
Het trilt tot in de Waddenzee.

Je trotse boerderijen en je
borgen zijn een pracht.
Maar sta dan alsjeblieft
wel voor dat prachtigs op de wacht.

Je bent een land vol heerlijkheid.
Je mensen zijn uniek.
Ze staan voor ernst en eerlijkheid.
Net iets te flegmatiek.

Maar hou wat op met dromen
want wat je overkwam
was iets dat werd genomen
onder de naam van NAM.

Daar moest ik weer aan denken
toen ik in Schotland was
en diesel stond te tanken.
Ze hadden daar geen gas.

Ooit werd dat land bedrogen
bestolen en verkracht.
Geminacht en belogen.
Tot armoede gebracht.

Oh Groningen – oh Groningen!
Het trilt en schudt en beeft
rond honderdduizend woningen.
En nog blijf je beleefd.
………………………………………………..

Omtrint ainmoal in vattien doagen op dit stee
n gedicht(je) en ain of meerdere foto ’s van n
biezunder- of wondermooi stee woaraarns in n
noordeleke regio.
Goa veur meer Rondjes Noord noar Dagbouk 
en scroll omdeel.

foto’s: Tinie Hoek

t Leven is laind

t Is mie mit verloatenhaid
nait gril en nait onnuur.
t Is meer dat ik weer even wait
der komt vanzulf n uur
dat t òfschaid op mien druppel staait
want t leven is mor laind.
En wat der noa komt is veur aaid
verdaind – of nait verdaind.

…………………………………………………

Littekens

Dit stenig land – dat niet meer loont.
Veel ouder dan Jeruzalem.
Allang gekoesterd en bewoond
ten tijde van Methusalem:
Het heeft zijn armoede verdaan
maar draagt de sporen van de strijd
de onmacht die het heeft doorstaan.
Littekens van een bange tijd

………………………………………………………..

Omtrint ainmoal in vattien doagen op dit stee
n gedicht(je) en ain of meerdere foto’s van n
biezunder of wondermooi stee woaraarns in n
noordeleke regio.
Goa veur meer Rondjes Noord noar Dagbouk
en scroll omdeel.

Stee

Stee as n spaigel veur zun en veur moan.
Stee veur n smaigel en asmis n troan.
Stee veur de wolken – de wind en veur rust.
Stee veur de laifde – veur leven en lust.

Stee doar t nait gaait om wat woar is – of nait.
Stee doar t nik òfdut – dat ik dat nait wait.
Stee veur n heldere hemel- mor ook
stee veur gehaimen en roadsels en dook.

Stee zunder dwang – zunder vroug – zunder loat.
Stee veur t gevuil van komt tied en komt road.
Stee veur t licht op wat komt en weer gaait.
Stee veur wat zicht op miezulf en ons baaid.

………………………………………………………………..

Het zijn om te zijn

Plaats waar de branding mijn zwijgen ontmoet.
Enkel de zee – met dat bruisend refrein.
Wondermooi oord waar geen woord er toe doet.
Van eb en vloed en het zijn om te zijn.

Plaats voor verwondering als van een kind.
Mantra die als door mijn aderen bruist.
Waar mijn gedachten verwaaien in wind.
Huis waar de eeuwige eeuwigheid huist.

Soms dan beleef ik een dag als vandaag.
Vind ik zo ’n plekje – een stip op de kaart.
Hoor ik als altijd de prangende vraag:
Wat is de wereld mij werkelijk waard?

……………………………………………………………..

Omtrint ainmoal in vattien doagen op dit stee
n gedicht(je) en ain of meerdere foto ‘s  van
n biezunder- of wondermooi stee woaraarns
in n noordeleke regio.
Goa veur meer Rondjes Noord noar Dagbouk en
scroll omdeel.

foto’s: Tinie Hoek

Elderly people

Zolstoe joa – of zolstoe nee…
Doe zolst toch noar mien idee
om n aander laif –  mie zomor nait verloaten.

Veur t gevaal das t van mie gaaist
dastie aanderkaant aan draaist
zel ik die en haile wereld nog nait hoaten.

k Zuik mie din n ainzoam stee
hier in Schotlaand – stoef bie zee.
Doar dat branden zingt en zien verhoalen broest

En doar wind mie sums vergrèld
van hail wereld wat vertelt
doar hai omraaist – hortjet – stötjet – hoelt en soest.

Blief doe beter mor bie mie.
Din blief ik vanzulf bie die.
Want doe bist mien lot – en ik bin dien discipel.

Kiek…mien lot – doar lopen wie!
Aalbaaid al wat elderly.
Mor toch deur en veur mekoar twij happy people.

……………………………………..

Nihilist

Boven de wolken schijnt de zon.
Ook voor een nihilist.

Ik zou geloven als ik kon
en echt niet beter wist.
Want vader tijd kent geen pardon
voor deze ramp-tourist
die tekent voor een luchtballon
maar eindigt in een kist.

Boven de wolken schijnt de zon.
Ook voor een nihilist.

…………………………………………………….

Omtrint ainmoal in vattien doagen op dit stee
n gedicht(je) en ain of meerdere foto ’s van n
biezunder of wondermooi stee woaraarns in n
noordeleke regio.
Goa veur meer Rondjes Noord noar Dagbouk
en scroll omdeel.

Foto’s: Tinie Hoek

Rood verlangst

Doar veur de wind aan speert n boot.
En meer veuraan hangt wat oet t lood
n zaail – verstaind tot wìnsteg rood
verlangst zok te bewegen.

En luchten gruien blaauw en strak
sums liek tot aan t hemeldak.
Hier zit gain swoan om zien gerak
of zien gemak verlegen.

………………………………………………………………

Sail away

Hoe klein zijn mijn daden
Ik ben geen Piet Heijn.
Hoe groot het verschil
tussen wijn en azijn.
Het leven is kort
met de dood op termijn.
Maar hoe schoon ook de schijn
en hoe groot ook de pijn;
het lijkt me completer
voor mij ook wel beter
om hier niet die rots in de
branding te zijn.

………………………………………………………………

Op dit stee omtrint ainmoal in vattien doagen
n gedicht(je) en ain of meerdere foto’s van n biezunder
of wondermooi stee woaraarns in n noordeleke regio.
Goa veur meer Rondjes Noord noar Dagbouk en
scroll omdeel.

foto’s: Tinie Hoek

Verlaifd

Doe bist n laand van wind en wotter en van boten.
Zo laif – n stee veur lutjen – en n stee veur groten.
Doe bist n laand van kloaver – keesbloumen en koren.

Wat lutje kind het hier heur laange lint verloren?

Hier is dien Schotse Hooglander om rust verlegen
en regelt doarom t verkeer op boetenwegen.
Ik bin verlaifd op die tot over baaide oren.

Wat lutje laaiverd het heur laange lint verloren?

Doe bist n laand – vertoonst die hier in ale kleuren.
Mit lutje hoeskes – n kesteel mit golden deuren.
Ik volg dien loantjes tot en mit dien karresporen.

Wat lutje wichtje het heur laange lint verloren?

Hier woont goud volk – mit minsen dij die wel wat gunnen.
Mit omtrint zulfde dreuge humor as in Grunnen.
Sums hest om t aander regen – din weer zunnegloren.

Wat lutje wieske het heur laange lint verloren?

Ik heb n week of wat bie die aan toavel zeten.
Bist mit meroakels en verazzens roem bemeten.
Bie tieden docht ik : “Was ik ook mor hier geboren.”

Wat lutje beudel het heur laange lint verloren?

……………………………………………………………………………

Nomen est omen

Schotland – een land om te stranden
en zwerven langs rafels en randen.
Op een dag als vandaag
stel ik enkel de vraag:
Open mijn hart en mijn handen.
Schotland – een land om te stranden.

Schotland – een lied vol verlangen.
Schoonheid met slingers omhangen.
Hier mengt zich het heden
vaak met het verleden.
Wind speelt er en streelt langs mijn wangen.
Schotland – een lied vol verlangen.

Schotland is “nomen est omen.”
Een wereld zoals ik kan dromen.
Is Schots en is scheef
maar zolang als ik leef
zal ik graag naar de Hooglanden komen.
Schotland is “nomen est omen.”

………………………………………………………

Omtrint ainmoal in vattien doagen op dit stee n gedicht(je)
en ain of meerdere foto`s van n biezunder- of wondermooi
stee woaraarns in n noordeleke regio.
Goa veur meer Rondjes Noord noar Dagbouk en scroll
omdeel

Foto’s: Tinie Hoek

Gain weden zunder stried

Schotlaand wer geboren
op mörn van dag aacht.
Kwam op n zunnewoagen
oet t duustern van de naacht.
t Was dokeg bie rodoagen
mor t oosten gluide zaacht
dou Schotlaand wer geboren
op mörn van dag aacht.

Schotlaand wer geboren
mit treur en raauw omraand.
Deur Schepper oversloagen
min acht en glad aan kaant
en zocht deur zeuven ploagen.
n Taaisterd – toesterd laand.
Schotlaand wer geboren
mit treur en raauw omraand.

Schotlaand wer geboren
ston op en trad in t kriet
en von zien weeg noar t heden
en won n beter tied.
Gain laand zunder verleden
gain weden zunder stried.
Schotlaand wer geboren
ston op en trad in t kriet.

……………………………………..

Geen Engels hebbeding

Een trouweloze Judaskus.
De clans verdeeld en moe.
En Engeland – die octopus
trok Schotland naar zich toe.

Met almacht als van zwaartekracht
en van de donderbus.
Het land vertrapt – het volk veracht.
Het recht een dode mus.

Maar alle stille taaie trots
doorstond vernedering.
En Schotland werd een vrije rots.
Geen Engels hebbeding.

……………………………………………………………

Op dit stee omtrint ainmoal in vattien doagen
ain of meerdere foto ’s van n biezunder of wondermooi
stee woaraarns in n noordeleke regio.
Goa veur meer Rondjes Noord noar Dagbouk en scroll
omdeel.

foto: Tinie Hoek

Zet mie nait klem

Dokter doe – loat mie de wereld nait hoaten.
k Bin nait geboren veur bonken en groaten.
k Bin nait geboren veur wìnst en verdrait.
Zeg mie nait aal wat ik aigelks wel wait.

Nait te veul alcohol suker en zolt.
Pilletje – poeiertje – t jonkje wordt old.
Waaid mie – gelaaid mie deur dik en deur dun.
k Bin ja gain spieker mor ook nog gain tun.

Loat mie begoan doe en zet mie nait klem.
Ik kin nait rieden mit vout op de rem.

…………………………………………………………………

De wil om ze te willen

Nooit zal ik me meer vertillen
aan een schaal vol kikkerbillen.
Geen moment loop ik te snakken
naar een bord vol wijngaardslakken.
Niets vermag mijn smacht te stillen.

Maar zo gauw mijn smaakpapillen
volvet zoete room bedillen
zak ik dankbaar door mijn knieen.
Zegen ik de calorieen
en de wil om ze te willen.

…………………………………………….

Op dit stee omtrint ainmoal in vattien doagen
n gedicht(je) en ain of meerdere foto’s van n biezunder of
wondermooi stee wooaraarns in n noordeleke regio
Goa veur meer Rondjes Noord noar Dagbouk en
scroll omdeel.

Der goud veur goan!

Moien jongs – t leven waiste – is verboazend kört.
Hoop – verwachtens – ideoalen – zomor sums op stört.
t Is niks meer as even weden – en der goud veur goan.
Nait verkeerd – veuraal omreden – dammee is t weer doan.

Wat zel ik joe melden doar aan dij kaant dunne droad?
Aignlieks heb ik haildal gain verhoal – gain goie road.
Veur zo ver ik t zain kin zeg ik : ” Meer as gras genogt!”
(Mor ik kiek nait over baargen en nait om de bocht)

Wie beraaiden ons hier baaident veur op t oavendrood.
Hemel is – ik reken – gruin as gras en aaibels groot.
Ik grui stoareg krom van zörg en olderdom – mor joe…
gruien richt en zunder zörgen noar de baarbekjoe.

………………………………………………………………………………

Gematigd vegetarisch

Je doet wat je doet.
Geen woord geen conclusie.
Geen kwaad en geen goed.
Geen spijt – geen illusie.

Je schijt en je laat
je stront op dit landpunt
en staat waar je staat
en dat is jouw standpunt.

Je dènkt niet maar bènt.
Want zo is jouw wezen.
Je wéét niet maar kènt.
Ik zeg je bij dezen:

Je bent niet gered
met dit simpel gedicht.
Mijn wil is geen wet
maar ik voel me verplicht

jou bij voorkeur te zien
als een individu.
Tot kijk en misschien
bij mij op de fondue.

…………………………………………………………………………..

Omtrint ainmoal in vattien doagen op dit stee n gedicht(je) en
ain- of meerdere foto’s van n biezunder- of wondermooi stee
woaraarns in n noordeleke regio.

Goa veur meer rondjes Noord noar Dagbouk en scroll omdeel